Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Blogs

 

Were Di DA1 - TSVV Merlijn DA2: 7-0

1 nov 2009, 21:23

Deze dag hadden we eindelijk weer eens genoeg speelsters: 11 in de basis en 5 op de bank. Wat een luxe! Dat en het feit dat de studenten van Merlijn slechts 1 plaatsje boven ons stonden, beloofde veel goeds.

Meteen vanaf de aftrap bepaalde Were Di het spel. Er werd veel aangevallen en hoewel het doel niet direct gevonden werd, volgde de ene corner na de andere. Na een minuut of 10 scoorde Babette dan ook de 1-0.

Gejuich steeg op vanuit de dug-out, want zo snel hadden we nog nooit voor gestaan. Vrijwel direct daarna kwam Vivian met een prachtig schot, wat helaas net miste. Dit werd meteen weer goed gemaakt toen Sandra korte tijd later vanuit een corner de 2-0 kon maken. Wederom gejuich en er stegen al kreten op dat we dit dik zouden gaan winnen.

Maar wij zouden geen Were Di dames zijn, als er niet ook iets zou gebeuren waarbij op één of andere manier het ziekenhuis betrokken wordt... Edwin zei vooraf dat hij alvast de ambulance had besteld voor 15.00 u., maar dat was net iets te laat, want na 25 minuten spelen viel Stephanie ongelukkig op de grond en moest naar het ziekenhuis. Diagnose: ingescheurde enkelbanden... We zullen je missen de komende tijd.

Het spel werd hervat en ineens was daar Daphne, die helemaal vanuit de achterhoede voor de goal kwam en heel beheerst de 3-0 binnen schoot. Lekker hoor!

Merlijn voelde zich waarschijnlijk zoals wij ons ook wel eens hebben gevoeld; zuur! Het was belangrijk dat we scherp zouden blijven en niet te overmoedig zouden worden, want we hebben al vaker meegemaakt dat we ons rijk waanden en uiteindelijk toch maar nipt wonnen. Babette besloot dan ook maar het zekere voor het onzekere te nemen en maakte vlak voor rust nog even 4-0.

Wat een heerlijk gevoel om zo de rust in te gaan! Even waren we nog bang dat Merlijn in de kleedkamer een enorme peptalk van hun trainer zou krijgen, maar getuige de 2e helft was dat niet het geval.

Na de rust moesten we even ons spel hervinden, maar dat lukte gelukkig vrij snel. De regen kwam inmiddels met bakken uit de hemel, maar dat mocht de pret niet drukken, want Were Di was in the winning mood! In de 60e minuut had Were Di weer een corner en eindelijk maakte Bonny (die voor Stephanie in de plaats was gekomen) haar langverwachte (en welverdiende) eerste goal. Wat een feest!

Merlijn mocht ook een paar keer aanvallen en zo bewees ook keepster Yvonne het nut van haar aanwezigheid. Met gemak hield ze de zeldzame kansen van Merlijn uit het doel. Verder stond de verdediging als een huis en konden de aanvallers zich bezig houden met waar ze voor bedoeld zijn; goale maken!

Met deze stand zou het begrijpelijk zijn geweest als de dames van Merlijn de kopjes hadden laten hangen. Maar zij bleven doorspelen en probeerden er het beste van te maken. Helaas kon dit niet gezegd worden van hun vlagger... Nadat hij vlagde voor buitenspel en dit niet werd toegekend, gooide hij het spreekwoordelijke bijltje (vlaggetje) erbij neer en ging mokkend op de bank zitten.

Groot was dan ook de frustratie toen de dames van Merlijn even later om buitenspel riepen, maar er geen vlagger was om hen bij te staan... De coach van Merlijn kon hier niet om lachen en besloot een rare, ongefundeerde opmerking tegen ondergetekende te maken: "Waarom ga je niet naar de sportschool, want zo val je niet af hoor". Au, die doet pijn... NOT! Op een dergelijke opmerking kan maar één reactie volgen: "Ik zou er in ieder geval nog iets aan kunnen doen, maar aan die kop van jou valt niks meer te redden." Einde gesprek met de Merlijn-coach.

Terug naar de wedstrijd en onze core-business van deze dag: WINNEN! Nog steeds kregen we vele kansen, die helaas net niet in het net belandden. Maar 3 (of 4, of 5) keer is scheepsrecht en als je maar blijft proberen, lukt het vanzelf een keertje. Zo ook met de 3e goal van Babette; 6-0 voor Were Di.

Babette wilde echter meer en sloot de wedstrijd prachtig af met het maken van de 7e goal. Helaas volgde er geen buikschuiver, maar het feest was compleet. Were Di Dames 1 wint met 7-0! We stijgen weer een plaatsje en hopen het volgende week tegen Heeze nog eens dunnetjes over te doen.

› Meer...

Were Di DA1 - Willem II DA1: 0-2

13 okt 2009, 13:58

De dag begon vandaag met het maken van een nieuwe teamfoto. Dames I bestaat inmiddels uit zo'n 30 speelsters, dus het was nog niet zo gemakkelijk om iedereen op de foto te krijgen. Fotograaf Tommy bleef echter koelbloedig en maakte een paar (hopelijk mooie) kiekjes.

Daarna stond de wedstrijd tegen de koploper op het programma en dit zorgde vooraf voor verschillende reacties: moesten we vooraf al met het ergste rekening houden of vooral positief blijven? Nou ja, we moesten er in ieder geval aan geloven en gingen met verdeelde gevoelens het veld op. We hadden vandaag de luxe van 2 coaches, dus daar zou het in ieder geval niet aan liggen.

Na de aftrap kwamen we zowaar even op de helft van Willem II en na een kwartier kon geconcludeerd worden dat deze tegenstander best meeviel. Uiteraard speelden de dames van Were Di ook gewoon heel goed, maar we hadden toch wel meer tegenstand verwacht. Noor speelde de sterren van de hemel op het middenveld, waar zij vooraf nog zo zenuwachtig was. Na 45 minuten stond het nog steeds 0-0 en gingen we tevreden de kleedkamer in. Deze keer hadden we thee zonder slaapverwekkende middelen, maar we wisten dat we er nog niet waren.

In de 2e helft creëerde Willem II meer kansen, maar Yvonne wist vele ballen uit het net te houden. Helaas werd na ca. 60 minuten toch de 0-1 gescoord. Niks aan te doen, koppies omhoog en doorgaan. Vlak daarna kwam Babette helemaal van achteren uit met de bal voor het doel van de keeper. De kans op de 1-1. Helaas wist de keeper van Willem II de bal te houden. Terwijl de regen met bakken uit de hemel kwam, brak Willem II weer door onze verdediging en werd de 0-2 gemaakt. We hadden er lang op moeten wachten, maar onze tegenstanders leken nu toch op de winst af te gaan. Were Di bleef goed spelen; zo leek raketje Stephanie overal tegelijk te zijn, ging Vivian flink de duels aan en deelde Iris hier en daar een welverdiend duwtje uit (oeps, sorry).

De speelsters van Willem II raakten flink geïrriteerd en de bijdrage van de Were Di supporters droeg daar nog extra aan bij. Er werd namelijk nogal gepassioneerd aangemoedigd. Er volgden nog wat kansjes voor Were Di, maar door de goed opgezette buitenspelval van Willem II, konden deze niet afgemaakt worden. Uiteindelijk kreeg Anja de bal in haar voeten en ging recht op de goal af, maar doordat zij de bal niet goed raakte, kon de keeper van Willem II deze goed houden.

De eindstand bleef 0-2, wat tegen de koploper geen slecht resultaat is. We hoorden vele smoesjes uit de andere dug-out komen, o.a.: "We missen 8 goeie speelsters", maar zo kennen wij er ook nog wel een paar. Willem II ging welliswaar met 3 punten naar huis, maar ons zelfvertrouwen heeft weer een boost gekregen. Uit gaan we ze pakken!

Volgende week gaan we samen met het derde op bezoek bij VOAB. We zijn benieuwd wat dat weer gaat brengen, maar één ding staat al vast; gezellig wordt het zeker!

› Meer...

Audacia DA1 - Were Di DA1: 2 - 3

6 okt 2009, 15:59

Ruim een week voor deze wedstrijd begon het bij de Were Di-Dames al te gonzen: "Tegen Audacia zouden we wel eens kunnen winnen!" Afgelopen zondag moesten deze voornemens dus waargemaakt worden.

Vol vertrouwen togen we dan ook naar Moergestel om hopelijk onze eerste punten te pakken. Het was meteen de première voor onze nieuwe UIT-coach Rob. Deze had in zijn hele loopbaan als coach nog nooit een wedstrijd verloren, dus dat beloofde wat. Dat dit zijn eerste wedstrijd was, is bijzaak...

Vanaf de eerste minuut zetten de dames van Were Di veel druk en werd er overwegend op de helft van Audacia gespeeld. Dit was een compleet nieuwe ervaring en die smaakte naar meer! Al snel hadden we een paar kansjes, die helaas net het doel niet haalden. Uiteindelijk was het dan toch Ilona die na een corner van Babette de 0-1 binnen trapte.

Een oorverdovend gejuich steeg op vanaf de kant en op het veld. Enige tijd later kon Babette in haar eentje op de keeper aflopen en schoot beheerst de 0-2 binnen. En the crowd goes mad!!! Wat een sensatie, wat een goed gevoel!

Tijdens de rust veranderde er echter iets. Waar bij ons de suiker in de thee ontbrak had Audacia schijnbaar goed spul op, want vrijwel direct in de 2e helft werd de 1-2 gemaakt. Oh nee! De tegenstanders hadden waarschijnlijk een donderpreek gehad in de kleedkamer, want ze waren ineens ontzettend fel en gretig. Het duurde dan ook niet lang voordat de verdediging en keepster Linde voor de 2e keer kansloos waren en de 2-2 een feit was.

Het was duidelijk: we moesten ons herpakken en ons spel van de 1e helft zien te hervinden. Na een aantal wissels aan onze kant liep het weer beter en kregen we weer de overhand.

Er werd weer een corner versierd, die Babette ging nemen. Coach Rob riep al vanaf de zijlijn: "Deze gaat erin hè"!
En jahoor, met een keurige boog, krulde Babette hem zelf het doel van Audacia in. We stonden weer voor en zouden dit niet meer uit handen geven!

De spanning was te snijden bij iedereen, maar tot de laatste minuut bleven we goed spelen. Er werd aangevallen, goed verdedigd en de enkele keer dat ze door onze verdediging heenbraken was Linde daar met een prachtige redding. En daar was het laatste fluitsignaal van de scheids; onze eerste punten zijn binnen! Er maakte zich een euforisch gevoel ons meester en we vierden de overwinning alsof we kampioen waren geworden. Wat was dit heerlijk! De eerste 3 punten zijn binnen, op naar de volgende! Maar eerst volgende week de confrontatie met de dames van Willem II...

We are black, we are white, we are fucking dynamite!

› Meer...

De eenzame scheenbeschermer

28 aug 2009, 08:54

Er was eens een rode Adidas scheenbeschermer, maatje M... We noemen hem R. Deze scheenbeschermer had een heel leuk leven. Samen met zijn maatje L. maakte hij heel wat mee.

Tot voor kort hingen zij nog tegen elkaar aangedrukt in de winkel, maar op een dag was er een heel leuk meisje J. gekomen en die had ze mee naar haar huis genomen. R. en L. kregen een mooi plekje bij de andere nieuwe sportkleren en een paar keer per week mochten ze mee naar Were Di. Ze konden hun geluk niet op en besloten alles te doen om J. in de toekomst te beschermen.

Het geluk was echter maar van korte duur... Vorige week is L. verwisseld! Verwisseld voor een andere R... In plaats van haar geliefde R. en L. heeft J. nu dus 2 R's! Een grote en een kleine!

Net als het meisje is ook R. erg verdrietig en missen ze L. heel erg. In zijn eentje kan R. het meisje niet voldoende beschermen. Ze heeft inmiddels bij bijna iedereen gevraagd of zij haar L. hebben gevonden en misschien een R. missen, maar zonder resultaat.

R. en J. zijn de wanhoop nabij. Wat is er met L. gebeurd en hoe komt deze andere R. bij hen terecht? Vandaar het verzoek aan iedereen met dezelfde scheenbeschermers om eens goed te kijken of zij L. per ongeluk hebben meegenomen. L. kan eventueel anoniem afgegeven worden bij de bar van Were Di, maar nog gemakkelijker is het natuurlijk om de scheenbeschermers om te ruilen.

Tot die tijd zullen R. en J. goed voor de andere R. zorgen en willen zij L. laten weten dat zij hem niet vergeten zijn en van hem houden! Ze zullen blijven zoeken!

› Meer...